Stela, giovane commercialista, racconta a Lunàdigas la sua storia, il suo desiderio di affermarsi lavorativamente e di avere figli. A differenza della società albanese in cui le donne hanno sulle loro spalle tutto il carico di cura, Stela può contare sul supporto e la collaborazione del compagno.

Testimonianza realizzata per il progetto Archivio delle donne del Mediterraneo con il contributo di Mediterranean women’s fund – Fonds pour le femmes en Méditerranée.

Attenzione! Se non hai accettato i cookies del sito, è possibile che la visione delle testimonianze da Youtube sia disabilitata.

Vuoi ascoltare e leggere altre testimonianze? Sostieni l’archivio vivo di Lunàdigas!

Ecco la trascrizione completa del video:

STELA: «Ciao, sono Stela, ho ventotto anni. Ho completato la laurea triennale, e ho fatto un master in Finanza e Contabilità. Attualmente lavoro come commercialista al Centro Donna “Passi Leggeri”.
Quando si tratta di diritti delle donne, penso che al giorno d’oggi siano stati fatti molti passi al fine di migliorare le politiche per promuovere il ruolo delle donne nella società albanese.
Penso di essere stato molto fortunata per il modo in cui sono cresciuta all’interno della mia famiglia, perché sono sempre stati solidali e liberali e mi hanno lasciato libera di fare le mie scelte. Sottolineo il loro ruolo nella mia vita perché sono stata libera di prendere le mie decisioni, come la scuola che ho scelto di frequentare, agli amici, alla relazione con il mio compagno. Attualmente vivo in una casa in affitto nella città di Scutari. Non è un passo fatto fin dall’inizio, non sono stata la prima a farlo.
In Albania, ci sono cose che dovrebbero fare le donne e cose che dovrebbero fare gli uomini. Le donne in Albania devono lavorare, devono fare figli, devono educare i figli e devono fare i lavori domestici. È praticamente un lavoro a tempo pieno. Il problema principale in Albania è che le donne sanno qual è il loro lavoro e gli uomini sanno il loro lavoro. Questo è un problema perché le donne in Albania dopo il lavoro, vanno a casa e devono fare i lavori domestici devono prendersi cura dei loro figli e educarli. Bisogna educarle e qualificarle, perché per le donne albanesi è un lavoro a tempo pieno.
Questo problema può verificarsi anche in altre parti del mondo ma questa società è maschilista perché la posizione degli uomini è molto chiara e non provano neanche a contribuire a queste altre cose. Le famiglie e le madri che hanno insegnato loro che hanno tutto pronto e ciò ha portato a un problema nella società albanese perché ora le loro mogli devono fare tutto.
Vivo con il mio compagno da circa tre mesi, sono stata molto fortunata per il contributo che mi dà, per il sostegno per il mio lavoro e l’aiuto in casa. Vorrei che questa mia realtà potesse essere d’aiuto e ispirazione per le mie amiche e le ragazze di tutte le età.
In futuro, vorremo avere figli, ma finora non mi è sembrato ragionevole perché volevo finire la scuola, finire l’università e fare il mio master al meglio. Nella mia vita professionale, cerco il più possibile di fare carriera perché è stata una mia scelta e ho cercato di raggiungere i miei obiettivi e desideri. Ma in futuro il più grande desiderio è quello di diventare madre. Penso anche che sia molto importante perché la persona che sono oggi può dare il massimo nell’educazione dei figli e trasmettergli tutto quello che sono. Anche se mia mamma continua tutto il tempo a chiedermi quando avrò figli, non è lei che mi fa pressione su quando avere figli, è solo il mio orologio biologico.»

Albanese:

STELA: «Përshëndetja jam Stela, jam njëzetë e tetë vjeç dhe kam kryer studimet i bachelorit dhe masterit për finance dhe kontabilite. Aktualisht unë punoj si ekonomiste në qendrën e gruas “Hapa të lehtë”.
Ne lidhje me fushën e të drejtave të grave une mendoj që në ditët e sotme janë bërë mjaft të përmirësime përsa i përket politikave që janë ndërmarrë për fuqizimin e grave në shoqërinë shqiptare. Mendoj qe unë kam qenë shumë me fat persa i përketë i mënyrës sesi unë jam rritur në familjen time me arsye sepse ato kanë qenë gjithmonë mbështetës dhe liberal në vendimet dhe në zgjedhjet që unë kam marrë në jetë. Eshtë shumë e rëndësishme tqe a theksoj që rolin e tyre ne jetën time për arsye se pse unë kam qenë i lirë që të marrë vendime. Si për shembull shkolla që unë kam zgjedhur të bëj dalja që unë mund te kem pasur me shoqërinë time vendosja për marrëdhënien që unë kam sot me partnerin që unë kam zgjedhur sot. Aktualisht unë jetoj në një shtëpi me qira në qytetin e Shkodrës, mendoj që nuk është një hap i ndërmarrë fillimisht ose nuk e kam marrë unë e para këtë hap.
Në Shqipëri për mu është shume e ndame se çfarë gratë duhet të bëjnë dhe çfarë burrat duhet të bëjnë. Gratë në Shqipëri i duhet të punojnë, duhet të bëjnë fëmijët, ti mësojnë fëmijët dhe të bëjnë punët e shtëpisë. Pra në Shqipëri gratë praktikisht janë një full time job. Nje nder problemet kryesore në Shqipëri është që gratë e dinë se çfarë pune kanë dhe burrat e dinë se çfarë pune kanë. I them problem për arsye se pse gratë në Shqipëri bëjnë një punë shkojnë ne shtëpi bëjnë punët e shtëpisë dhe i duhet të kujdesen për fëmijët e tyre. I duhet ti edukojnë ato, ti mësojnë ato pra gratë në shoqërinë shqiptare praktikisht janë një full time job.
Me këtë problem mund të hasen edhe grate nëpër vendet e tjera në botë por kjo shoqëri është më shumë një shoqëri maskiliste për arsye se pse burrat e kanë shumë të qartë pozicionin e tyre
dhe nuk mundohem sadopak të japin kontributin e tyre per këto tre çështje. Kjo vjen për arsye të mënyrën se si mund të jenë edukuar nga familja e tyre nga nënat e tyre të cilat janë mësuar ti bëjnë të gjitha gati djemve te tyre por kjo gjë ka çuar në një problem në shoqërinë shqiptare për arsye sepse tashmë atë duhet t i gjejnë gati të gjitha nga gratë e tyre.
Une bashkëjetoj me partnerin tim prej rreth tre muajsh. Unë jam shumë me fat për kontributin që partneri i jep në mbështetjen time për të punuar edhe në kontributin që ai jep në shtëpi duke më dhënë një ndihmë. E theksoj se jam shumë me fat por do të kisha dashur që ky realitet i imi te ishte i mundur edhe për brezat per moshën e vajzave dhe shoqeve të mia.
Unë kam dëshirë që në të ardhmen të bëhem me fëmijë. Deri tani nuk e kam shikuar të arsyeshme për tu bërë me fëmijë për arsye sepse kam dashur në fillim të kryej shkollën, te kryej studimet e larta, të kryej masterin ta arrijë maksimumin, në zhvillimin tim professional dhe të mundohem që të ngrihem sa më shumë në karrierë. Kjo sepse ka qenë zgjedhja ime dhe jam munduar që të arrijë të gjitha qëllimet dhe dëshirat e mia. Por sigurisht që në të ardhmen do të ishte dëshira më e madhe që unë të bëhesha nene.
Gjithashtu shume e rëndësishme eshte që ë gjitha se çfarë jam unë sot mundem që të japë maksimumin në rritjen e fëmijës tim dhe në transmetimin e gjithçkaje qe une jam. Kam shumë dëshirë që të bëhem me fëmijë. Eshtë gjithmonë mami që rri gjithë kohës duke u pyetur se kur do bëhesh me fëmijë? Por nuk është mami që mban presion mu se kur d o behen me fëmijë është thjeshtë ora biologjike.»

Vuoi ascoltare e leggere altre testimonianze? Sostieni l’archivio vivo di Lunàdigas!